Sven de Jaeger & Tim De Keyser

We went for a 2 day experience in Laos to go to the villages of Ban Na & Ban HatKai. After leaving Nong Khai/Thailand at 8 a.m. in the morning we arrived in Ban Na at 12.30 p.m on Saturday.. After a good lunch we were finally ready to go into the jungle. The first thing you notice when you enter the jungle is the sign that says “NO ENTRY”. You can never go in the jungle in Ban Na without a guide because you’ll probably get lost. After a long walk through the jungle of almost 3 hours we arrived at the elephant tower, the place where everybody stays the night. A great meal of sticky rice, pork, vegetables and a spicy sauce was prepared for us by the guides. When everybody had eaten enough it was time to go to bed. In the tower you just sleep on a small matras in a sleeping bag, it’s really a big adventure. You might even see wild elephants at night. When they come you are wide awake in no time. Although we got up at night to go to the toilet we didn’t see any elephants. Finally we woke up in the morning to return to Ban Na village. Even though we hadn’t seen any elephants, just the experience of walking through the jungle with the idea that you might ran in to them is amazing. When we arrived at 10 a.m. in the village of Ban Na again we asked Buntanom, the man who arranged our trip into the jungle, to take us to Ban HatKai. This village is about 20 km from Ban Na. We wanted to go there because we knew that Shaun, Ida and Ellen were staying there. They were the people we met on the information days. Normally we were just going to look them up for a few minutes and then return to Thailand. But it only took us 5 seconds to decide that we wanted to stay there for a bit longer. This village is something we had never seen before and people there hardly ever saw foreigners like us.
Thongvan was the only person in the village of Ban HatKai who spoke English. We had to call him Wan. Because Shaun, Ida and Ellen were planning a hiking tour in the jungle we decided to go along with them and three guides, Bunkian, Kammoon and Wan. First we had to do a boat trip for about an hour which was already amazing. Everything in Laos was so beautiful and untouched by tourism! Finally we arrived at the Keng Mang Waterfall where we got out of the boat to get into the jungle. Going through the jungle at Ban HatKai was even more amazing then the jungle trip we had at Ban Na. After 2 hours hiking through the jungle we stopped to have some lunch. After lunch we continued our walk to the top of the mountain. Once on top of it I just couldn’t believe my eyes: what an amazingly beautiful place it was. Between the top of that mountain and the one we could see on the other side there was a river called the Namang River, which of course we couldn’t see. But just to be on top of the mountain where almost nobody else had been was so amazing. We took a 15 minute break, took loads of pictures and then returned to the foot of the mountain because we had to be back before nightfall. When we arrived there at the Keng Mang Waterfall we all went for a good swim and then went back to the village of Ban HatKai by boat. When we finally got back into town it was already 7 p.m. Shaun, Ida and Ellen had to go to the temple to teach the local kids some English. Because it was too late for us to return to Thailand we joined them to teach some English. The kids are so excited that we just kept on teaching for more than 2 hours. Finally we had to stop because children have to go to bed some time. After dinner we stayed at Kammoon’s house to stay the night. In the morning Wan and Kammoon drove us to the big road with their motorcycles where we could take a bus to Vientiane which is the capital of Laos. From Vientiane we took the TukTuk to the border with Thailand again.

These past two days had been the most amazing days of my life! I just want to go back to Ban HatKai right now!
© Sven de Jaeger / Februari 2008

Notre voyage aux Laotiens (Na et interdiction Hatkai d'interdiction)
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Sven de Jaeger et Tim De Keyser

We sont allés chercher une expérience de 2 jours des Laotiens pour aller aux villages de Na et d'interdiction HatKai d'interdiction. Après avoir laissé Nong Khai/Thaïlande à 8 heures du matin. le matin nous sommes arrivés en Na d'interdiction à 12.30 P.M. samedi. Après qu'un bon déjeuner nous aient été finalement prêt à entrer dans la jungle. La première chose vous notez quand vous entrez dans la jungle est le signe qui n'indique « AUCUNE ENTRÉE ». Vous pouvez ne jamais entrer dans la jungle en Na d'interdiction sans guide parce que vous vous perdrez probablement. Après qu'une longue promenade par la jungle de presque 3 heures nous soit arrivée à la tour d'éléphant, l'endroit où tout le monde reste la nuit. Un grand repas de riz collant, de porc, des légumes et d'une sauce épicée a été préparé pour nous par les guides. Quand tout le monde avait mangé asse'il était temps d'aller au lit. Dans la tour vous sommeil juste sur de petits matras dans un sac de sommeil, il est vraiment une grande aventure. Vous pourriez même voir les éléphants sauvages la nuit. Quand ils viennent vous êtes au loin éveillé en un rien de temps. Bien que nous nous soyons levés la nuit pour aller à la toilette nous n'avons vu aucun éléphant. Enfin nous nous sommes réveillés le matin pour retourner au village de Na d'interdiction. Quoique nous n'ayons vu aucun éléphant, juste l'expérience de la marche par la jungle avec l'idée que vous pourriez a fonctionné dedans à eux est étonnante. Quand nous sommes arrivés à 10 heures du matin. dans le village du Na d'interdiction encore nous avons demandé Buntanom, l'homme qui s'est chargé du notre voyage dans la jungle, pour nous porter à l'interdiction HatKai. Ce village est à environ 20 kilomètres de Na d'interdiction. Nous avons voulu aller là parce que nous avons su que Shaun, Ida et Ellen restaient là. Ils étaient le peuple que nous avons rencontré les journées d'information. Normalement nous étions aller juste les regarder vers le haut pendant quelques minutes et retourner alors en Thaïlande. Mais cela nous a seulement pris 5 secondes pour décider que nous avons voulu rester là pour un peu plus longtemps. Ce village est quelque chose que nous n'avions avant jamais vue et les gens là ont à peine jamais vu des étrangers comme nous.
Thongvan était la seule personne dans le village de l'interdiction HatKai qui a parlé anglais. Nous avons dû l'appeler blême. Puisque Shaun, Ida et Ellen projetaient une excursion de hausse dans la jungle nous avons décidé d'aller avec eux et trois guides, Bunkian, Kammoon et WAN. D'abord nous avons dû faire un voyage de bateau pendant environ une heure qui était déjà étonnante. Tout dans les Laotiens était si beau et intact par le tourisme ! Enfin nous sommes arrivés à la chute d'eau de Keng Mang où nous sommes sortis du bateau pour entrer dans la jungle. Passer par la jungle à l'interdiction HatKai était bien plus étonnant puis le voyage de jungle que nous avons eu au Na d'interdiction. Après 2 heures augmentant par la jungle nous avons cessé de prendre le déjeuner certain. Après le déjeuner nous avons continué notre promenade jusqu'au dessus de la montagne. Une fois sur lui je juste ne pourrais pas croire mes yeux : quel endroit étonnamment bel c'était. Entre le dessus de cette montagne et celui que nous pourrions voir de l'autre côté il y avait un fleuve appelé le fleuve de Namang, que naturellement nous ne pourrions pas voir. Mais juste être sur la montagne où presque personne n'avait été autrement était si étonnant. Nous avons pris une coupure de 15 minutes, avons pris des charges des images et sommes puis revenus au pied de la montagne parce que nous avons dû être de retour avant la tombée de la nuit. Quand nous sommes arrivés là à la chute d'eau de Keng Mang nous tous sont allés chercher un bon bain et sont puis allés de nouveau au village de l'interdiction HatKai en bateau. Quand nous avons finalement obtenu de nouveau dans la ville elle était déjà 7 P.M. Shaun, Ida et Ellen ont dû aller au temple pour enseigner aux enfants locaux de l'anglais. Puisqu'il était trop tardif pour nous pour retourner en Thaïlande nous les avons joints pour enseigner de l'anglais. Les enfants sont ainsi passionnant que nous avons juste continué à l'enseignement pendant plus de 2 heures. Enfin nous avons dû nous arrêter parce que les enfants doivent aller au lit une certaine heure. Après dîner nous sommes restés à la maison de Kammoon pour rester la nuit. Le matin le WAN et le Kammoon nous ont conduits à la grande route avec leurs motos où nous pourrions prendre un autobus à Vientiane qui est le capital des Laotiens. De Vientiane nous avons pris le TukTuk à la frontière avec la Thaïlande encore.

Ces derniers deux jours avaient été les jours les plus étonnants de ma vie ! Je veux juste aller de nouveau à l'interdiction HatKai en ce moment !
© Sven de Jaeger/Februari 2008

Nuestro viaje a Laos (Na y interdicción Hatkai de la interdicción)
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Sven de Jaeger y Tim De Keyser

We fueron para una experiencia de 2 días en Laos a ir a las aldeas de Na y de la interdicción HatKai de la interdicción. Después de dejar Nong Khai/Tailandia en 8 mañanas. en la mañana llegamos en el Na de la interdicción 12.30 P.M. el sábado. Después de que un buen almuerzo nosotros fuera finalmente listo entrar la selva. La primera cosa usted nota cuando usted entra en la selva es la muestra que no dice “NINGUNA ENTRADA”. Usted puede nunca entrar en la selva en el Na de la interdicción sin una guía porque usted conseguirá probablemente perdido. Después de que una caminata larga a través de la selva de casi 3 horas nosotros llegara la torre del elefante, el lugar en donde todos permanece la noche. Una gran comida del arroz pegajoso, del cerdo, de vehículos y de una salsa picante fue preparada para nosotros por las guías. Cuando todos había comido bastantes era hora de irse a la cama. En la torre usted sueño justo en los matras pequeños en un bolso durmiente, él es realmente una aventura grande. Usted puede ser que incluso vea elefantes salvajes en la noche. Cuando vienen usted es de par en par despierto en ninguna hora. Aunque nos levantamos en la noche para ir al tocador no vimos ninguna elefantes. Finalmente despertamos por la mañana para volver a la aldea del Na de la interdicción. Aun cuando no habíamos visto ninguna elefantes, apenas la experiencia de caminar a través de la selva con la idea que usted pudo funcionó adentro a él es asombroso. Cuando llegamos 10 mañanas. en la aldea del Na de la interdicción pedimos otra vez Buntanom, el hombre que arregló nuestro viaje en la selva, para llevarnos a la interdicción HatKai. Esta aldea está a cerca de 20 kilómetros del Na de la interdicción. Deseamos ir allí porque sabíamos que Shaun, Ida y Ellen permanecían allí. Eran la gente que satisficimos en las jornadas informativas. Éramos normalmente el ir justo a mirarlos para arriba por algunos minutos y después a volver a Tailandia. Pero solamente nos tomó 5 segundos para decidir a que deseamos permanecer allí para un pedacito más de largo. Esta aldea es algo que nunca habíamos visto antes y la gente allí vio apenas siempre a extranjeros como nosotros.
Thongvan era la única persona en la aldea de la interdicción HatKai que habló inglés. Tuvimos que llamarlo Wan. Porque Shaun, Ida y Ellen planeaban un viaje que iba de excursión en la selva decidíamos ir junto con ellos y tres guías, Bunkian, Kammoon y Wan. Primero tuvimos que hacer un viaje del barco por alrededor de una hora que era ya asombrosa. ¡Todo en Laos estaba tan hermoso y sin tocar por turismo! Finalmente llegamos la cascada de Keng Mang adonde salimos del barco para conseguir en la selva. El pasar a través de la selva en la interdicción HatKai era aún más asombroso entonces el viaje de la selva que teníamos en el Na de la interdicción. Después de 2 horas que iban de excursión a través de la selva paramos para almorzar cierto. Después de almuerzo continuamos nuestra caminata a la tapa de la montaña. Una vez encima de él apenas no podría creer mis ojos: un qué lugar asombroso hermoso era. Entre la tapa de esa montaña y la que podríamos ver en el otro lado allí era un río llamado el río de Namang, que por supuesto no podríamos ver. Pero ser encima de la montaña donde había estado casi nadie acaba de ser tan asombroso. Tomamos una rotura de 15 minutos, tomamos cargas de cuadros y después volvimos al pie de la montaña porque tuvimos que estar detrás antes de anochecer. Cuando llegamos allí la cascada de Keng Mang nosotros todos fueron para una buena nadada y después fueron de nuevo a la aldea de la interdicción HatKai en barco. Cuando finalmente conseguimos nuevamente dentro de ciudad era ya 7 P.M. Shaun, Ida y Ellen tuvieron que ir al templo a enseñar a los cabritos del local un cierto inglés. Porque era demasiado atrasado para nosotros volver a Tailandia los ensamblamos para enseñar un cierto inglés. Los cabritos son así que excitado que acabamos de guardar en la enseñanza por más de 2 horas. Finalmente tuvimos que parar porque los niños tienen que irse a la cama una cierta hora. Después de cena permanecíamos en la casa de Kammoon para permanecer la noche. Por la mañana el Wan y Kammoon nos condujeron al camino grande con sus motocicletas donde podríamos llevar un autobús Vientiane que es el capital de Laos. De Vientiane llevamos el TukTuk la frontera con Tailandia otra vez.

¡Estos últimos dos días habían sido los días más asombrosos de mi vida! ¡Apenas deseo ir de nuevo a la interdicción HatKai ahora!
© Sven de Jaeger/Februari 2008

Il nostro viaggio nel Laos (Na di divieto & divieto Hatkai)
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Sven de Jaeger & Tim De Keyser

We sono andato per un'esperienza di 2 giorni in Laos andare ai villaggi del Na di divieto & del divieto HatKai. Dopo avere lasciato Nong Khai/Tailandia a 8 a.m. di mattina siamo arrivato in Na di divieto a 12.30 p.m il sabato. Dopo che un buon pranzo noi sia infine aspetti per entrare nella giungla. La prima cosa notate quando entrate nella giungla siete il segno che non dice “ENTRATA„. Potete non andare mai nella giungla in Na di divieto senza una guida perché probabilmente otterrete persi. Dopo che una camminata lunga attraverso la giungla di quasi 3 ore noi arrivi alla torretta dell'elefante, il posto in cui ognuno rimane la notte. Un pasto grande di riso appiccicoso, di porco, delle verdure e di una salsa piccante è stato preparato per noi dalle guide. Quando ognuno aveva mangiato abbastanza era tempo di andare a letto. Nella torretta sonno giusto sull'piccoli matras in un sacchetto di sonno, esso siete realmente un'avventura grande. Potreste persino vedere gli elefanti selvaggi alla notte. Quando vengono siete largamente svegli in nessun tempo. Anche se ci siamo alzati alla notte per andare alla toletta non abbiamo visto alcuni elefanti. Infine abbiamo svegliato di mattina per rinviare al villaggio del Na di divieto. Anche se non avevamo visto alcuni elefanti, appena l'esperienza in camminare attraverso la giungla con l'idea che potreste ha funzionato dentro a loro è stupefacente. Quando siamo arrivato a 10 a.m. nel villaggio del Na di divieto abbiamo chiesto ancora a Buntanom, l'uomo che ha organizzato il nostro viaggio nella giungla, per prenderli al divieto HatKai. Questo villaggio è a circa 20 chilometri dal Na di divieto. Abbiamo desiderato andare là perché abbiamo saputo che Shaun, Ida e Ellen stavano rimanendo là. Erano la gente che abbiamo venuto a contatto di le giornate d'informazione. Eravamo normalmente andare giusto osservarli in su per alcuni minuti ed allora rinviare in Tailandia. Ma soltanto ci ha occorr 5 secondi per decidere che abbiamo desiderato rimanere più lungamente là per un poco. Questo villaggio è qualcosa che non abbiamo visto mai prima e la gente là ci ha visto appena mai gli stranieri.
Thongvan era l'unica persona nel villaggio del divieto HatKai che ha parlato inglese. Abbiamo dovuto denominarli pallido. Poiché Shaun, Ida e Ellen stavano progettando un giro hiking nella giungla abbiamo deciso andare con loro e tre guide, Bunkian, Kammoon e WAN. In primo luogo abbiamo dovuto fare un viaggio della barca per circa un'ora che era già stupefacente. Tutto nel Laos era così bello e non trattato da turismo! Infine siamo arrivato alla cascata di Keng Mang in cui abbiamo uscito della barca per entrare nella giungla. Passando attraverso la giungla al divieto HatKai era ancor più stupefacente allora il viaggio che della giungla abbiamo avuti al Na di divieto. Dopo 2 ore che hiking attraverso la giungla abbiamo smesso di avere certo pranzo. Dopo pranzo abbiamo continuato la nostra camminata alla parte superiore della montagna. Una volta in cima esso non potrei credere appena i miei occhi: ché posto stupefacente bello era. Fra la parte superiore di quella montagna e quella che potremmo vedere dall'altro lato là era un fiume denominato il fiume di Namang, che naturalmente non potremmo vedere. Ma essere in cima alla montagna in cui quasi nessuno altrimenti era stato era appena così stupefacente. Abbiamo preso una rottura di 15 minuti, abbiamo preso i carichi delle immagini ed allora abbiamo rinviato al piede della montagna perché abbiamo dovuto essere indietro prima del tramonto. Quando siamo arrivato là alla cascata di Keng Mang noi tutti sono andato per una buona nuotata ed allora sono andato di nuovo al villaggio del divieto HatKai in barca. Quando infine abbiamo ottenuto nuovamente dentro la città era già 7 P.m. Shaun, Ida e Ellen hanno dovuto andare al tempiale insegnare ai capretti del local un pò di inglese. Poiché era troppo ritardato per noi per rinviare in Tailandia li abbiamo uniti per insegnare un pò di inglese. I capretti sono in modo da eccitato che abbiamo mantenuto appena sull'istruzione per più di 2 ore. Infine abbiamo dovuto arrestarci perché i bambini devono andare a letto un certo tempo. Dopo il pranzo abbiamo rimasto alla casa del Kammoon per rimanere la notte. Di mattina la WAN e Kammoon li hanno guidati alla strada grande con i loro motocicli in cui potremmo prendere un bus a Vientiane che è il capitale del Laos. Da Vientiane abbiamo preso ancora il TukTuk al bordo con la Tailandia.

Questi due giorni scorsi erano stati i giorni più stupefacenti della mia vita! Desidero appena andare di nuovo al divieto HatKai ora!
© Sven de Jaeger/Februari 2008

Unsere Reise nach Laos (Verbot-Na u. Verbot Hatkai)
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Sven de Jaeger u. Tim De Keyser

We gingen für eine 2 Tageserfahrung in Laos, zu den Dörfern von Verbot-Na u. von Verbot HatKai zu gehen. Nachdem Nong Khai/Thailand bei 8 a.m. gelassen worden ist. morgens kamen wir in Verbot-Na um 12.30 P.M. am Samstag. an. Nachdem ein gutes Mittagessen wir schließlich bereit waren, in den Dschungel einzusteigen. Die erste Sache beachten Sie, wann Sie den Dschungel sind das Zeichen betreten, das „KEINE EINTRAGUNG“ sagt. Sie können nie in den Dschungel in Verbot-Na ohne einen Führer gehen, weil Sie vermutlich verloren erhalten. Nachdem ein langer Weg durch den Dschungel von fast 3 Stunden wir im Elefantaufsatz ankam, der Platz, in dem jeder die Nacht bleibt. Eine große Mahlzeit des klebrigen Reises, des Schweinefleisch, des Gemüses und der würzigen Soße wurde für uns durch die Führer vorbereitet. Als jeder genug gegessen hatte, war es Zeit schlafen zu gehen. Im Aufsatz sind Sie gerechter Schlaf auf kleine matras in einem Schlafsack, es wirklich ein grosses Abenteuer. Sie konnten wilde Elefanten nachts sogar sehen. Wenn sie kommen, sind Sie weit in keiner Zeit wach. Obgleich wir nachts aufstanden, um zur Toilette zu gehen, sahen wir keine Elefanten. Schließlich wachten wir morgens auf, um zum Verbot-Na Dorf zurückzukommen. Obwohl wir keine Elefanten gesehen hatten, gerade lief die Erfahrung des Gehens durch den Dschungel mit der Idee, die Sie konnten, innen zu ihnen ist erstaunlich. Als wir zu 10 a.m. kamen. im Dorf von Verbot-Na wieder baten wir um um Buntanom, den Mann, der unsere Reise in den Dschungel ordnete, um uns zum Verbot HatKai zu nehmen. Dieses Dorf ist ungefähr 20 Kilometer von Verbot-Na. Wir wollten dort gehen, weil wir wußten, daß Shaun, Ida und Ellen dort blieben. Sie waren die Leute, die wir an den Informationen Tagen trafen. Normalerweise waren wir gerechtes Gehen, sie nach einigen Minuten oben zu schauen und nach Thailand dann zurückzugehen. Aber es dauerte uns 5 Sekunden nur, um zu entscheiden, daß wir für ein wenig dort länger bleiben wollten. Dieses Dorf ist etwas, das wir nie vorher gesehen hatten und Leute dort sahen kaum überhaupt Ausländer wie wir.
Thongvan war die einzige Person im Dorf des Verbots HatKai, das Englisch sprach. Wir mußten ihn Wan anrufen. Weil Shaun, Ida und Ellen eine wandernde Tour im Dschungel planten, entschieden wir, zusammen mit ihnen und drei Führer, Bunkian, Kammoon und Wan zu gehen. Zuerst mußten wir eine Boot Reise eine ungefähr Stunde lang tun, die bereits erstaunlich war. Alles in Laos war durch Tourismus so schön und unberührt! Schließlich kamen wir im Keng Mang Wasserfall an, wohin wir ein Boot verließen, um in den Dschungel zu erhalten. Das Durchlaufen den Dschungel am Verbot HatKai war dann die Dschungelreise sogar erstaunlich, die wir an Verbot-Na hatten. Nach 2 Stunden, die durch den Dschungel stoppten wir wandern, um etwas zu Mittag zu essen. Nach dem Mittagessen setzten wir unseren Weg zur Oberseite des Berges fort. Einmal auf es könnte ich nicht meinen Augen gerade glauben: ein was für erstaunlich schöner Platz es war. Zwischen der Oberseite dieses Berges und der, die wir auf die andere Seite sehen könnten war dort, ein Fluß, der den Namang Fluß genannt wurde, den selbstverständlich wir nicht sehen könnten. Aber gerade, auf den Berg, in dem war zu sein fast niemand sonst gewesen war, so erstaunlich. Wir nahmen einen 15-Minute-Bruch, nahmen Lasten der Abbildungen und kamen dann zum Fuß des Berges zurück, weil wir vor Dunkelwerden zurück sein mußten. Als wir dort im Keng Mang Wasserfall wir ankamen, gingen alle für einen guten Swim und fuhren dann zurück zu dem Dorf des Verbots HatKai mit dem Boot. Als wir schließlich zurück in Stadt erhielten, war sie bereits 7 P.M. Shaun, Ida und Ellen mußten zum Bügel gehen, den Einheimischzicklein etwas Englisch beizubringen. Weil es für uns zu spät war, nach Thailand zurückzugehen, verbanden wir sie, um etwas Englisch zu unterrichten. Die Zicklein sind also aufgeregt, daß wir gerade auf dem Unterrichten mehr als 2 Stunden lang hielten. Schließlich mußten wir stoppen, weil Kinder schlafen gehen müssen einige Zeit. Nach Abendessen blieben wir am Haus Kammoons, um die Nacht zu bleiben. Morgens fuhren Wan und Kammoon uns zur grossen Straße mit ihren Motorrädern, in denen wir einen Bus nehmen könnten Vientiane, das das Kapital von Laos ist. Von Vientiane nahmen wir das TukTuk zum Rand mit Thailand wieder.

Diese letzten zwei Tage waren die erstaunlichsten Tage meines Lebens gewesen! Ich möchte gerade zurück zu Verbot HatKai im Augenblick gehen!
© Sven de Jaeger/Februari 2008

Nosso desengate a Laos (Na da proibição & proibição Hatkai)
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Sven de Jaeger & Tim De Keyser

Nós foram para uma experiência de 2 dias em Laos ir às vilas de Na da proibição & de proibição HatKai. Após ter deixado Nong Khai/Tailândia em 8 A.m. na manhã nós chegamos no Na da proibição em 12.30 p.m em sábado. Depois que um lunch bom nós estava finalmente pronto para entrar na selva. A primeira coisa você observa quando você entra na selva é o sinal que não diz “NENHUMA ENTRADA”. Você pode nunca ir na selva no Na da proibição sem uma guia porque você começará provavelmente perdido. Depois que uma caminhada longa através da selva de quase 3 horas nós chegou na torre do elefante, o lugar onde todos permanece a noite. Uma refeição grande do arroz pegajoso, da carne de porco, dos vegetais e de um sauce spicy foi preparada para nós pelas guias. Quando todos tinha comido bastantes era hora de ir para a cama. Na torre você sono justo no matras pequenos em um saco dormindo, ele é realmente uma aventura grande. Você pôde mesmo ver elefantes selvagens na noite. Quando vêm você está largamente acordado em nenhuma hora. Embora nós nos levantássemos na noite para ir ao toalete nós não vimos nenhuns elefantes. Finalmente nós acordamos na manhã para retornar à vila do Na da proibição. Mesmo que nós não víssemos nenhuns elefantes, apenas a experiência de andar através da selva com a idéia que você pôde funcionou-lhes dentro é surpreendente. Quando nós chegamos em 10 A.m. na vila do Na da proibição outra vez nós pedimos Buntanom, homem que arranjou nosso desengate na selva, para fazer exame de nos à proibição HatKai. Esta vila está a aproximadamente 20 quilômetros do Na da proibição. Nós quisemos ir lá porque nós soubemos que Shaun, Ida e Ellen estavam permanecendo lá. Eram os povos que nós nos encontramos com nos dias de informação. Normalmente nós éramos ir justo olhá-los acima por alguns minutos e retornar então a Tailândia. Mas fêz-nos exame somente de 5 segundos para decidir-se que nós quisemos permanecer lá mais por muito tempo para um bocado. Esta vila é algo que nós tínhamos visto nunca antes e os povos lá viram mal sempre estrangeiros como nós.
Thongvan era a única pessoa na vila da proibição HatKai que falou o inglês. Nós tivemos que chamá-lo Wan. Porque Shaun, Ida e Ellen planeavam uma excursão hiking na selva nós decidimo-nos ir junto com ele e três guias, Bunkian, Kammoon e Wan. Primeiramente nós tivemos que fazer um desengate do barco por aproximadamente uma hora que fosse já surpreendente. Tudo em Laos era assim bonito e untouched pelo tourism! Finalmente nós chegamos na cachoeira de Keng Mang aonde nós saímos do barco para começar na selva. Atravessar a selva na proibição HatKai era ainda mais surpreendente então o desengate que da selva nós tivemos no Na da proibição. Após 2 horas que hiking através da selva nós paramos para ter algum lunch. Após o lunch nós continuamos nossa caminhada ao alto da montanha. Uma vez no alto dele eu apenas não poderia acreditar meus olhos: que lugar surpreendente bonito era. Entre o alto dessa montanha e esse que nós poderíamos ver no outro lado lá estava um rio chamado o rio de Namang, que naturalmente nós não poderíamos ver. Mas apenas ser no alto da montanha onde quase ninguém tinha estado mais era assim surpreendente. Nós fizemos exame de uma ruptura de 15 minutos, fizemos exame de cargas dos retratos e retornamos então ao pé da montanha porque nós tivemos que ser para trás antes do anoitecer. Quando nós chegamos lá na cachoeira de Keng Mang nós todos foram para uma nadada boa e foram então para trás à vila da proibição HatKai pelo barco. Quando nós começamos finalmente para trás na cidade era já 7 P.m. Shaun, Ida e Ellen tiveram que ir ao temple ensinar aos miúdos do local algum inglês. Porque estava demasiado atrasado para nós retornar a Tailândia nós juntamo-los para ensinar algum inglês. Os miúdos são assim que excitado que nós nos mantivemos apenas em ensinar por mais de 2 horas. Finalmente nós tivemos que parar porque as crianças têm que ir para a cama alguma hora. Após o jantar nós permanecemos na casa de Kammoon para permanecer a noite. Na manhã o Wan e Kammoon dirigiram-nos à estrada grande com suas motocicletas onde nós poderíamos fazer exame de uma barra-ônibus a Vientiane que é o capital de Laos. De Vientiane nós fizemos exame do TukTuk à beira com Tailândia outra vez.

Estes dois dias passados tinham sido os dias os mais surpreendentes de minha vida! Eu quero apenas ir para trás proibir agora a direita de HatKai!
© Sven de Jaeger/Februari 2008

Vårt snubbla till Laos (förbudNa & förbjuder Hatkai),
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Sven de Jaeger & Tim De Keyser

Vi gick för 2 som dagen erfar i Laos för att gå till byarna av förbudNa & för att förbjuda HatKai. Når att ha lämnat Nong Khai/Thailand på 8 A.m. i morgonen ankom vi i förbudNa på 12.30 p.m på lördag. Ordna till för att gå in i djungeln, efter en bra lunch oss var slutligen. Det första tinget som du märker, när du skriver in djungeln är den underteckna något att säga ”INGET TILLTRÄDE”. Du kan aldrig gå i djungeln i förbudNa utan en vägleda, därför att du ska får antagligen borttappad. Efter ett långt har gått till och med djungeln av nästan 3 timmar som vi ankom på elefanten står hög, förlägga var alla stag natten. Ett stort mål av klibbig rice, pork, grönsaker och en kryddig sås var förberett för oss vid vägleder. Då alla hade ätit nog, var det tid att gå att bädda ned. I stå hög är du rättvis sömn på lilla matras i en sovsäck, det egentligen ett stort affärsföretag. Du kan ser även wild elefanter på natten. När de kommer, är du klarvaken i ingen tid. Även om vi fick upp på natten gå till toaletten, såg vi inte några elefanter. Slutligen vaknade vi upp i morgonen för att gå tillbaka till förbudNa-byn. Även om vi inte hade sett några elefanter, precis förbluffar erfara av att gå till och med djungeln med idén, som du styrkan körde in till dem. När vi ankom på 10 A.m. i byn av förbudNa igen frågade vi Buntanom, manen, som ordnade våra snubblar in i djungeln, för att ta oss till förbudet HatKai. Denna by är omkring 20 km från förbudNa. Vi önskade att gå där, därför att vi visste att Shaun, Ida och Ellen blev där. De var folket som vi mötte på informationsdagarna. Normalt var vi rättvist gå att se dem upp för några noterar och därefter retur till Thailand. Men det tog som endast oss, understöder 5 för att avgöra att vi önskade till staget där för a bet longer. Denna by är något som vi hade sett aldrig för, och folket där knappt någonsin att såga utlänningar gillar oss.
Thongvan var den enda personen i byn av förbudet HatKai som talade engelska. Vi måste appellen honom som var glåmig. Därför att Shaun, Ida och Ellen planerade fotvandra turnerar i djungeln som vi avgjorde att gå tillsammans med dem och, tre vägleder, Bunkian, Kammoon och glåmigt. Först måste vi att göra ett fartyg snubblar för omkring en timme som förbluffade redan. Allt i Laos var så härligt och orört vid turism! Slutligen ankom vi på den Keng Mang vattenfallet var vi fick ut ur fartyget få in i djungeln. Att gå till och med djungeln på förbudet HatKai var även mer förbluffa därefter djungeln snubblar oss hade på förbudNa. Efter 2 timmar som fotvandrar till och med djungeln stoppade vi, för att ha någon lunch. Efter lunch fortsatte vi vårt går till det bästa av berg. En gång överst av som det kunde I precis inte tro mitt synar: ett vilket fantastiskt härligt förlägger, var det. Mellan det bästa av det berg och det som vi kunde se på andra sidan var där, en flod som kallades den Namang floden, som naturligtvis vi inte kunde se. Men precis förbluffade att vara överst av berg, var nästan inget annars hade varit, så. Vi tog 15 det minimala avbrottet, tog laddar av föreställer och gick tillbaka därefter till foten av berg, därför att vi måste att vara tillbaka för nightfall. Då vi ankom där på den Keng Mang vattenfallet oss, gick gick alla för ett bra bad och därefter tillbaka till byn av förbudet HatKai med fartyget. Då vi fick slutligen baksida in i town, var den redan 7 P.m. Shaun, Ida och Ellen måste att gå till tempelet att undervisa lokalungarna något engelska. Därför att det var för sent för oss att gå tillbaka till Thailand, sammanfogade vi dem för att undervisa något engelska. Ungarna är så upphetsada att vi höll precis på undervisning för mer än 2 timmar. Slutligen måste vi att stoppa, därför att barn måste att gå att bädda ned någon tid. Efter matställe blev vi på Kammoons hus till staget natten. I morgonen glåmig och Kammoon drös oss till den stora vägen med deras motorcyklar var vi kunde ta en bussa till Vientiane, som är huvudstaden av Laos. Från Vientiane tog vi TukTuken till gränsa med Thailand igen.

Dessa förgångna två dagar hade varit de mest fantastiska dagarna av mitt liv! Rättvis I önskar att gå tillbaka att förbjuda den HatKai rätten nu!
© Sven de Jaeger/Februari 2008

Наше отключение к Лаосу (Na запрета & запрет Hatkai)
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Sven de Jaeger & Тим De Keyser

Мы пошли для опыта 2 дней в Лаосе пойти к селам Na запрета & запрета HatKai. После оставлять Nong Khai/Таиланд на 8 A M. в утро мы приехали в Na запрета в 12.30 p.m на субботе. После того как хороший обед мы был окончательно готов пойти в джунгли. Первая вещь вы замечаете когда вы входите джунгли будете знаком не говорит «НИКАКОЙ ВХОД». Вы можете никогда не идти в джунгли в Na запрета без направляющего выступа потому что вы вероятно получите lost. После того как длинняя прогулка через джунгли почти 3 часов мы приехала в башню слона, место где каждое остается ночой. Большая еда липкого риса, свинины, овощей и пряного соуса была подготовлена для нас направляющими выступами. Когда каждое съело достаточно было временем go to bed. В башне вы справедливый сон на малые matras в спальном мешке, оно будете реально большим приключением. Вы могли даже увидеть одичалых слонов на ноче. Когда они приходят вы широко awake в никаком времени. Хотя мы get up на ноче для того чтобы пойти к туалету мы не увидели NIKAKих слонов. Окончательно мы wake up в утре для того чтобы возвратить к селу Na запрета. Даже если мы не увидели NIKAKих слонов, как раз опыт гулять через джунгли с идеей которая вы могли побежал внутри к им amazing. Когда мы приехали в 10 A M. в село Na запрета снова мы спрашивали Buntanom, человека который аранжировал наше отключение в джунгли, для того чтобы принять нас к запрету HatKai. Это село около 20 километров от Na запрета. Мы хотели пойти там потому что мы знали что Shaun, Ида и Элен оставались там. Они были людьми, котор мы встречали на дни информации. Нормальн мы были справедливый идти посмотреть их вверх на немного минут и после этого возвратить к Таиланду. Но оно только приняло нам 5 секунд для того чтобы решить что мы хотели остаться там для бита более длиной. Это село что-то, котор мы никогда не увидели раньше и люди там трудно всегда видели иноплеменников как мы.
Thongvan было единственной персоной в селе запрета HatKai поговорило английскую язык. Мы должны вызвать его Wan. Потому что Shaun, Ида и Элен планировали hiking путешествие в джунглях мы решили пойти вместе с ими и 3 направляющими выступами, Bunkian, Kammoon и Wan. Во первых мы должны сделать отключение шлюпки на около час был уже amazing. Все в Лаосе было настолько красивейше и untouched туризмом! Окончательно мы приехали в водопад Keng Mang куда мы get out шлюпки для того чтобы получить в джунгли. Идти через джунгли на запрете HatKai был even more amazing после этого отключение джунглей, котор мы имели на Na запрета. После 2 часов hiking до джунгли мы остановили для того чтобы иметь некоторый обед. После обеда мы продолжали нашу прогулку к верхней части горы. Раз on top of оно я как раз не смог верить моим глазам: что amazingly красивейшее место было. Между верхней частью той горы и одним, котор мы смоги увидеть на другой стороне было вызванное река рекой Namang, которое of course мы не смогли увидеть. Но как раз быть on top of гора где почти никто еще было был настолько amazing. Мы приняли пролом 15 минут, приняли нагрузки изображений и после этого возвратили к ноге горы потому что мы должны быть назад перед nightfall. Когда мы приехали там в водопад Keng Mang мы все пошли для хорошего swim и после этого пошли back to село запрета HatKai шлюпкой. Когда мы окончательно получили back into городок он был уже 7 p.m. Shaun, Ида и Элен должны пойти к виску научить местным малышам некоторой английской языку. Потому что оно было слишком последне для нас для того чтобы возвратить к Таиланду мы соединили их для того чтобы научить некоторой английской языку. Малыши поэтому после того как я возбужены что мы как раз держали на учить на больше чем 2 часа. Окончательно мы должны остановить потому что дети должны go to bed некоторое время. После обеда мы осталось, что на доме Kammoon остались ночой. В утре Wan и Kammoon управляли нами к большой дороге с их мотоциклами где мы смогли принять шину к Vientiane будет столицей Лаоса. От Vientiane мы принимали TukTuk к границе с Таиландом снова.

Этими прошлыми 2 днями были amazing дни моей жизни! Я как раз хочу пойти back to запрет HatKai right now!
© Sven de Jaeger/Februari 2008

Onze reis aan Laos (Na & Verbod Hatkai van het Verbod)
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Sven de Jaeger & Tim DE Keyser

We gingen voor een 2 dagervaring in Laos naar de dorpen van Na & Verbod HatKai gaan van het Verbod. Na het verlaten van Nong Khai/Thailand bij 8 a.m. in de ochtend kwamen wij in Na van het Verbod aan bij 12.30 p.m. op Zaterdag. Na een goede lunch waren wij definitief bereid om in de wildernis te gaan. Het eerste ding u merkt op wanneer u de wildernis bent het teken ingaat dat „GEEN INGANG“ zegt. U kunt nooit in de wildernis in Na van het Verbod zonder een gids gaan omdat u waarschijnlijk verloren zult worden. Na een lange gang door de wildernis van bijna 3 uren kwamen wij bij de olifantstoren aan, de plaats waar iedereen de nacht blijft. Een grote maaltijd van kleverige rijst, varkensvlees, groenten en een kruidige saus werd voorbereid op ons door de gidsen. Toen iedereen genoeg had gegeten was het tijd naar bed te gaan. In de toren bent u enkel slaap op kleine matras in een slaapzak, het werkelijk een groot avontuur. U zou wilde olifanten bij nacht zelfs kunnen zien. Wanneer zij komen bent u wijd wakker in geen tijd. Hoewel wij bij nacht om naar het toilet opstonden te gaan zagen wij geen olifanten. Tot slot ontwaakten wij in de ochtend om aan het dorp van Na van het Verbod terug te keren. Alhoewel wij geen olifanten hadden gezien, enkel is de ervaring om door de wildernis met het idee dat te lopen u liep binnen aan hen zou kunnen verbazend. Toen wij bij 10 a.m. aankwamen. in het dorp van Na van het Verbod vroegen wij opnieuw Buntanom, de man die onze reis in de wildernis schikte, om ons aan Verbod HatKai te nemen. Dit dorp is ongeveer 20 km van Na van het Verbod. Wij wilden daar gaan omdat wij wisten dat Shaun, Ida en Ellen daar bleven. Zij waren de mensen die wij op de informatiedagen hebben ontmoet. Normaal gingen wij enkel kijken hen omhoog voor een paar notulen en dan aan Thailand terugkeren. Maar het nam ons slechts 5 seconden om te besluiten dat wij daar voor een langer beetje wilden blijven. Dit dorp is iets wij nooit hadden gezien alvorens en de mensen daar nauwelijks ooit vreemdelingen als ons zagen.
Thongvan was de enige persoon in het dorp van Verbod HatKai dat het Engels sprak. Wij moesten hem Bleek roepen. Omdat Shaun, Ida en Ellen een wandelingsreis in de wildernis planden die wij hebben beslist om samen met hen en drie gidsen, Bunkian, Kammoon te gaan en Bleek. Eerst moesten wij een bootreis voor een ongeveer uur doen dat reeds verbazend was. Alles in Laos was zo mooi en onaangeroerd door toerisme! Tot slot kwamen wij bij de Waterval van Keng aan Mang waar wij uit de boot om in de wildernis kregen te krijgen. Gaan door de wildernis bij Verbod HatKai was dan verbazend de wildernisreis die wij bij Na van het Verbod hebben gehad. Na 2 uren die door de wildernis wandelen die wij hebben opgehouden om wat lunch te hebben. Na de lunch zetten wij onze gang tot de bovenkant van de berg voort. Eens bovenop het kon ik enkel niet mijn ogen geloven: een welke ongelooflijk mooie plaats het was. Tussen de bovenkant van die berg en wij aan de andere kant konden zien was er een rivier genoemd de Rivier Namang, geen die natuurlijk wij konden zien. Maar enkel was zijn bovenop de berg waar bijna niemand anders was geweest zo verbazend. Wij namen 15 de minieme onderbreking, ladingen van beelden nam en toen aan de voet van de berg terugkeerde omdat wij vóór het vallen van de avond achter moesten zijn. Toen wij daar bij de Waterval van Keng Mang wij aankwamen gingen allen voor een goed zwemmen en toen teruggingen aan het dorp van Verbod HatKai door boot. Toen wij definitief terug in stad werden was het reeds 7 p.m. Shaun, Ida en Ellen moesten naar de tempel gaan de lokale jonge geitjes wat Engels onderwijzen. Omdat het voor ons om aan Thailand te laat was terug te keren sloten aan wij ons bij hen om wat Engels te onderwijzen. De jonge geitjes zijn zo opgewekt die wij enkel op het onderwijs meer dan 2 uren hielden. Tot slot moesten wij ophouden omdat de kinderen moeten naar bed gaan wat tijd. Na diner bleven wij bij het huis van Kammoon om de nacht te blijven. In de Bleke ochtend en Kammoon dreef ons aan de grote weg met hun motorfietsen waar wij een bus konden nemen aan Vientiane die de hoofdstad van Laos is. Van Vientiane namen wij TukTuk opnieuw aan de grens met Thailand.

Deze afgelopen twee dagen waren de meest verbazende dagen van mijn leven geweest! Ik wil enkel aan Verbod HatKai op dit ogenblik teruggaan!
© Sven de Jaeger/Februari 2008

رحلتنا إلى لاوس (حالة حظر [نا] & حالة حظر [هتكي])
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
ذهب [سفن] [د] [ججر] & تيم [د] [كسر]

[و] ل 2 يوم خبرة في لاوس أن يذهب إلى القرى من حالة حظر [نا] & حالة حظر [هتكي]. بعد يترك [نونغ] [كهي]/تايلاند في 8 صباحا. في الصباح وصل نحن في حالة حظر [نا] في 12.30 [ب.م] في يوم السّبت. عقب كان وجبة غداء جيّدة نحن أخيرا يتأهّب أن يذهب داخل الدغل. الشيء أولى يلاحظ أنت عندما أنت تدخل الدغل يكون الإشارة أنّ يقول "ما من مدخل". أنت يستطيع أبدا ذهبت في الدغل في حالة حظر [نا] دون مرشدة لأنّ أنت على الأرجح ستحصل ضائعة. عقب وصل مشية طويلة من خلال الدغل من تقريبا 3 ساعات نحن في الفيل برت, المكان حيث كلّ واحد يبقى الليلة. أعدّت وجبة عظيمة من أرز لزجة, لحم خنزير, خضر ومرق تابليّة كان ل نا بالمرشدات. عندما كان كلّ واحد قد أكل كافي هو كان وقت أن ينام. في البرت أنت نوم صحيحة على [مترس] صغيرة في [سليب بغ], هو حقّا مغامرة كبير. أنت أمكن حتّى رأيت فيل وحشيّة في ليل. عندما يأتي هم أنت عرضا يقظة في ما من وقت. رغم أنّ نحن أفقنا في ليل أن يذهب إلى المرحاض لم يرى نحن أيّ أفيال. أخيرا أفاق نحن في الصباح أن يرجع إلى حالة حظر [نا] قرية. [إفن ثوو] نحن تلقّى لم نرى أيّ فيل, فقط ركض الخبرة من يمشي من خلال الدغل مع الفكرة أنّ أنت أمكنت داخل إلى هم مدهشة. عندما وصل نحن في 10 صباحا. في القرية من حالة حظر [نا] ثانية سأل نحن [بونتنوم], الرجل الذي رتّب رحلتنا داخل الدغل, أن يأخذنا إلى حالة حظر [هتكي]. هذا قرية حوالي 20 [كم] من حالة حظر [نا]. نحن أردنا أن يذهب هناك لأنّ نحن عرفنا أنّ بقي [شون], [إيدا] و [إلّن] كان هناك. هم كانوا الالناس نحن التقينا على ال [إينفورمأيشن دي]. عادة كان نحن صحيحة يذهب أن ينظرهم فوق ل [ا فو] دقائق وبعد ذلك رجعت إلى تايلاند. غير أنّ أخذنا هو فقط 5 ثانية أن يقرّر أنّ نحن أردنا أن يبقى هناك للقمة طويلا. هذا قرية شيء نحن تلقّى أبدا رأينا من قبل ورأى الناس هناك بصعوبة في أيّ وقت أجنبيات مثل نا.
[ثونغفن] كان الشخص وحيد في القرية الحالة حظر [هتكي] الذي تكلّم اللغة الانجليزية. نحن اضطرّ دعاته شاحبة. لأنّ [شون], [إيدا] و [إلّن] كان خطّط يرفع رحلة في الدغل قرّر نحن أن يذهب مع هم وثلاثة مرشدات, [بونكين], [كمّوون] و [ون]. أولى نحن اضطرّ أتمّت زورق رحلة لساعة حوالي أيّ كان سابقا مدهشة. كان كلّ شيء في لاوس هكذا جميلة و [أونتووشد] بسياحة! أخيرا وصل نحن في [كنغ] [منغ] شلال حيث نحن طلعنا من الزورق أن يحصل داخل الدغل. كان يذهب من خلال الدغل في حالة حظر [هتكي] [إفن مور] مدهشة بعد ذلك الدغل رحلة نحن تلقّينا في حالة حظر [نا]. بعد 2 ساعات يرفع من خلال الدغل توقّف نحن أن يتلقّى بعض وجبة غداء. بعد وجبة غداء استمرّ نحن مشيتنا إلى الأعلى من الجبل. مرّة [أن توب وف] هو أنا فقط استطاع لم يصدق أعيني: ما مكان جميلة بدهشة هو كان. بين الأعلى من أنّ جبل والواحدة نحن استطاع رأيت على الأخرى جانب كان هناك نهر يدعى [نمنغ] نهر, أيّ [أف كورس] نحن استطاع لم يرى. غير أنّ فقط أن كان يكون [أن توب وف] الجبل حيث تقريبا لا أحد وإلّا كان قد كان هكذا مدهشة. نحن أخذنا 15 دقيقة كسر, أخذ تحميل الصور وبعد ذلك رجع إلى القدم من الجبل لأنّ نحن اضطرّ كنت إلى الخلف قبل هبوط الليل. عندما وصل نحن هناك في [كنغ] [منغ] شلال نحن كلّ ذهب لسباحة جيّدة وبعد ذلك ذهب [بك تو] القرية الحالة حظر [هتكي] بزورق. عندما حصل نحن أخيرا [بك ينتو] مدينة هو كان سابقا 7 مساء. [شون], [إيدا] و [إلّن] اضطرّ ذهبت إلى الهيكل أن يعلم الفرع محلّيّ جديات بعض اللغة الانجليزية. لأنّ هو كان أيضا متأخّرة ل نا أن يرجع إلى تايلاند تلاقىهم نحن أن يعلم بعض اللغة الانجليزية. الجديات لذلك يثير أنّ حافظ نحن فقط على يعلم لأكثر من 2 ساعات. أخيرا نحن اضطرّ توقّفت لأنّ أطفال يضطرّ نمت بعض وقت. بعد عشاء بقي نحن في [كمّوون] منزل أن يبقى الليل. في الصباح قادنا [ون] و [كمّوون] إلى الطريق كبير مع درّاجت ناريّةهم حيث نحن استطاع أخذت حافلة إلى فينتيان أيّ يكون الرأس مال لاوس. من فينتيان أخذ نحن [تثكتثك] إلى الحافة مع تايلاند ثانية.

كان هذا سابقة اثنان أيام قد كانوا الأيام مدهشة أكثر من حياتي! أنا فقط أريد أن يذهب [بك تو] حالة حظر [هتكي] حاليّا!
© [سفن] [د] [ججر]/[فبروري] 2008